Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

leon

ωρες ωρες αισθανομαι τοσο φυλακισμενος
οσο ενα αλογο σε καρουζελ
μια φωτογραφια ενος ζωου σε κινηση
η αποθεωση της στατικοτητας της ζωης
να περιστρεφεται
στον αξονα σου
τι ειναι αυτο που με κανει
να γυρναω και να γυρναω
ποτε δε θα καταλαβω
περιστρεφομαι
για να μη σκεφτομαι
για να ξεχναω
πως δε μπορεις
ή για την ακριβεια δε θελεις
να ανεβεις πανω μου
και να τρεξεις μαζι μου περα
απο αυτη τη πολυχρωμη πλατφορμα
στον οριζοντα που ανοιγεται
μπροστα μας
εξω απο φωτα του μεγαλου δρομου

για αυτο λοιπον 
και γω μεσα σε αυτη τη αεανη φυγοκεντριση
μια μερα σαν και αυτη
που δεν διαφερει σε κατι απο τις προηγουμενες
με την πρωτη ευκαιρια
θα απογειωθω και με ενα σαλτο
θα βρεθω εξω απο τον κυκλο σου
και θα πεταξω
στο απειρο
κ ακομα παραπερα...