haiku #2

Απειρη θλιψη
χωρεσε στο βλεμμα σου,
μα δεν εκλαψες.

haiku

Θα μενω εδω
να φροντιζω εσενα,
καθε χειμωνα.

ατιτλο #3

εσυ που χαλας την ηρεμια

του πρωτου δροσερου μεσημεριου

με την φωνη σου ως αλλη σουμπρετα υψιφωνος

επειδη αυτος καταστρεφει τη ζωη του

μαζι και τη δικη σου

με χιλιους δυο τροπους

καποτε ολοκληρα ποταμια

εκβαλανε κατω απο τα ποδια σου

με ενα του κοιταγμα

ενα του αγγιγμα

στα στενα μαρκαρισματα

στα πισω καθισματα

τωρα τα ξεχνας ολα

και αυτος θυσιασε πολλα

μα ποτε κανεις δεν ξεφυγε απ τη φυση του

τελικα η αγνοια μπορει να μη σωζει παντα ζωες

ισως για αυτο τωρα και εκεινος

αναζητα αλλου τις προσκαιρες αποδρασεις απ' το τιποτα

αυτο ειναι ο κυκλος της φωτιας

ενας ατερμονας βρογχος

η αγνωστη αιτια του κακου μεσα στον κοσμο

ομως διαολε δεν εχεις πια καμια δικαιολογια

και εγω εχω μοναχα μια ερωτηση να σου κανω

" δηλαδη τι περιμενες; "

onlytree

   Ουτε και σε μενα αρεσει αυτη η πλευρα του δωματιου που κοιταζουμε τωρα.Ειχες παντοτε πολλες ενδιαφερουσες ιδεες για το πως επρεπε να γινεται η αναδιαταξη ομως εγω προτιμουσα την οψη της ελευθεριας μπροστα στα ανοιχτα παραθυρα.Ηταν ακομη ενα σημειο τριβης αλλα δεν εδωσα τη δεουσα σημασια καθως προσποιουμουν πως δε με νοιαζει σε επαναληψη.

   Δυστυχως σημερα εκεινος ελειπε.Την προηγουμενη φορα μας κραταγε συντροφια και οση ωρα εσυ συζητουσες μαζι του για τη χωροταξια και κατι αλλο που δε συγκρατησα εγω μελετουσα με σκεπτικισμο τις γωνιες του προσωπου του.Μαλλον ειναι σκληρο να συνειδητοποιεις πως και αυτος οταν μας κοιταζει σκεφτεται απο μεσα του πως ειμαστε ακομη δυο μακρινοι επισκεπτες απο το γαλαξια της Δινης που προσεδαφιστηκαν στην περιοχη του με μοναδικη αποστολη να τον φερουμε σε δυσκολη θεση με τη φλυαρια μας.Η συμφιλιωση ομως ηρθε λιγο αργοτερα οταν φτασαμε σε εκεινο το μερος με τα φωτα τη φασαρια και τη μουσικη.Εγω παρολο που δεν αντιληφθηκα το μεγεθος της μετατοπισης σε αντιθεση με σενα  νομιζω πως εβλεπα μπροστα μου πια ξεκαθαρα τι δε λειτουργησε και αυτη τη φορα.

   Κατα τα αλλα ο καιρος ηταν αιθριος ολες αυτες τις μερες.Τι και αν εκεινο το αγορι που ανεβοκατεβαινε με το δισκο στο χερι ακουγε τον ηχο της βροχης εσωτερικα με αντηχηση.Δεν ξερω ειλικρινα ποιος φταιει για αυτο ισως να εχω βαλει και εγω το χερακι μου.Αν ημουν περισσοτερο αιθεροβαμων ολα αυτα τα χρονια τωρα ισως να μπορουσε τουλαχιστον να χαμογελα μπροστα σε ολη αυτη τη γελοιοτητα του τελευταιου κυριως διαστηματος που λαμβανε χωρα καθημερινα μπροστα στα ματια του οπως και πισω απο την πλατη του σε δευτερο χρονο.

   Την επιστροφη ωστοσο δεν τη θυμαμαι πολυ καλα.Την πρωτη φορα ειχε αφορητη ζεστη και τη δευτερη ηταν νυχτα.Το μονο κοινο ειναι πως η καμερα εγραφε σε γκρο πλαν απ το πισω καθισμα.Λιγο πριν ξαναχαθουμε καταφερα και σου ειπα αυτο που ηθελα.Ελπιζω να σε ξαναδω αυριο.

λιτανεια

"ακανθο" τον φωναζαν
αλλα κανεις δε γνωριζε
το πραγματικο του ονομα
και αυτος ο μικρος θανατος
ηρθε αξαφνα το σουρουπο
και εφερε για δωρο
ενα καλαθι γεματο
με παραισθησιογονα φυτα
για να σπρωξει μπροστα
τη μοιρα που ειχε αγκυλωσει
να οδηγησει παλι
αυτο το αλαλαζον πληθος
στην επομενη μεθεξη.

bruacr

Α/διαφορια

Ν/ωθροτητα

Τ/ελματωση

Ι/διορρυθμια

Μ/νησικακια

Λ/ιποψυχια

Π/αρασιτισμος

Ο/υδετεροτητα

Σ/τειροτητα

D.O.D.

it won't be easy
maybe it's wrong
we must stay awake
for all the night long
somehow ignore your fears
continue to dry your tears
take courage
have self control
immerse your senses
as the darkness falls
sharpen your knife
even if the game is crooked
you have to fight for your afterlife
don't overlook
and please never forget
the prayer we used to tell
cause it's a long way until hell.