δις.τοκια #2

"Στο καντράν του ραδιοφώνου μου με περιμένουν όλες οι πόλεις που ονειρεύτηκα...Βαγδάτη,Πράγα,
Νέα Ορλεάνη...Στέλνουν τους ήχους τους μέσα απο μεσαία κύματα και σύννεφα παρασίτων.Είναι απο κείνα τα παλιά ραδιόφωνα τότε που όλα τα ταξίδια έξω από την πόλη ήταν πολύ μακρινά έως και αδύνατα,τότε λοιπόν με μια κίνηση της βελόνας βρισκόσουν απ' την Αθήνα στη Βαγδάτη και με μια πιο απαλή κίνηση απ' τη Βαγδάτη στη Ταγγέρη. Ίσως σε κάποιο μέρος του κόσμου,σε κάποιο άλλο καντράν,κάποιος ακούει μέσα απ'τα παράσιτα την Αθήνα...μια τόσο μακρινή πόλη γι'αυτόν,όσο μακρινή και για μένα..."

Νίκος-Φτηνά Τσιγάρα (2000)/σκηνοθεσία:Ρένος Χαραλαμπίδης

FIFO (Fucked In Fucked Out)

   Ποτε μου δε μετρησα/ποσοι ηταν στην ουρα/πριν απο μενα./Ουτε μετα./

Δεν παρατηρουσα κανεναν/κοιταζα μονο/προς μια κατευθυνση./Ηθελα απλα/
να γινεται η δουλεια μου/να τελειωνω το συντομοτερο./Για αυτο ειχα προνοησει./

Εφερα παντα πανω μου/το περιφημο ανθολογιο τσεπης/με τα κλασικοτερα γνωμικα/

που σκεφτηκαν καποιοι/πριν απο μενα/για μενα./Οταν δεν υπηρχε/νεα εισαγωγη ή εξαγωγη/

στην ουρα/ανετρεχα/στη τελευταια σελιδα/και απηγγελα βροντοφωνα/την αγαπημενη μου ρηση:/

"Η τολμη βοηθαει τους τυχερους".

ατιτλο #9

ξεριζωσε με
απο μεσα σου
σα λουλουδι
ξερο κ αποτιστο
και απαλλαγμενος
απο ενοχες
χωρις δευτερη σκεψη
τρεξε αντιθετα
προς την ελευθερια.

να μην κλαψεις
να μην κλαψεις!
μ'ακους?
τα δακρυα ειναι
το πιο φανταχτερο
περιτυλιγμα του πονου
μα το δωρο τους
ειναι για μας
ειναι η λυτρωση.

μονο σαν φευγεις
ευχησου μου
καλη τυχη
τιποτε περισσοτερο
και ασε με εδω
στον πολεμο
στην καταστροφη
στο παρελθον
στην ανεπαρκεια.

the hours after midnight

το μερος μου ειναι
αυτο εκει αναμεσα
μεταξυ του μεταξυ
καπου στο ενδιαμεσα
ενα αειθαλες
καρφωμενο χαμογελο
πισω του κρυβει
τον ιδιο το διαβολο
ανθρωποι γυρω μου
που μιλουν με νοηματα
ή αγνωστες λεξεις
ημιμετρα
ματαια προσπαθησα
να καταλαβω
πριν απ'το τελος
τη ζωη να προλαβω
αντιθετα ομως
στεκομαι εδω
και αρνουμαι ξανα
ολα αυτα π'αγαπω
για φαντασου!
σα φεγγαρι λειψο
θα φωτιζω τωρα
τα βραδια μακρια σου.

απολογια

καποτε ηρθε εκεινη η μερα
που τοσο περιμενε
και του ειπε:
"με απογοητευσες ανθρωπε,
δεν περιμενα ποτε
κατι τετοιο απο σενα!"
και με μια γαληνια φωνη της αποκριθηκε
μεσα απο το μαυρο του κενο:
"λυπαμαι πολυ.
ουτε εγω κυρια,
περιμενα κατι τετοιο απο μενα.
μα πειτε μου ομως
σαν κοιταμε τη νυχτα τον ουρανο
δε βλεπουμε το παρελθον?
αυτα τα αστερια που λαμπουν
τοσο φωτεινα μπροστα μας
εχουν ηδη σβησει.
ετσι και καθε
ψεμα μου τωρα
ηταν μια αληθεια
πριν αρχισουν ολα..."

haiku #6

Ιδια η σκηνη,
σαν ολες τις εποχες.
Πες μου!Μ' αγαπας;

δις.τοκια

"Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα,
μοναχός στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου."

Γ.Ρίτσος-Η σονάτα του σεληνόφωτος