FIFO #3

εγω ειμαι/βρισκομαι εδω/για να επαναπροσδιορισω τον κυνισμο/
τις νυχτες/που δεν εχω τι να κανω/σε παρατηρω χαζευοντας/απο το μικρο μου περισκοπιο/
να παλευεις με τα κυματα/απο αυτο το μικρο ανοιγμα της κορης/οδηγουμαι ξανα στην ελλειψη/
δεν πιστευω πια σε τιποτα/μονο στα θαυματα/τακτικα προσευχομαι στην ποιηση/
και οταν ακουω τη φωνη σου/απο μακρια/να ζηταει βοηθεια/κλεινω τα αυτια μου/
και βρυχωμαι/για να ξορκισω/το θανατο/

FIFO #2

ποτε μου δε πιστεψα/σε προηγουμενες/επομενες ζωες./
αν ειχα μια ευκαιρια/θα ηθελα/να επιστρεψω/σαν σκυλος./
ολη η πιστη/η αφοσιωση/και η υπακοη/που εδειξα/απεναντι στους ανθρωπους/
ισως να εβρισκε/το χαμενο της νοημα/να ειχε ενα/αντικρισμα./
μια βολτα/ενα χαδι/κ ενα κοκκαλο/στο τελος της μερας/θα ηταν αρκετα./
τωρα/ετσι κι αλλιως/δεν εχω/ουτε αυτα./

endofanera

καληνυχτα
στη στιγμη
που μαζι σαν ενα
στην εκατομβη
των αναμνησεων
στο ερεβος
αναμενουμε
τη θεραπεια
αναμενουμε
το θαυμα
αναμενουμε
προσδοκουμε
περιμενουμε

καληνυχτα
σε μενα
σε σενα
στον ηλιο
που μας ζεστανε
μα τυφλωσε
τα ματια
θαμπωσε
την προοπτικη

καληνυχτα
και σε αυτους
που διεψευσαν
το αναποφευκτο

καλημερα

δις.τοκια #3

"Στάθηκα μπρος στα σκαλοπάτια σου
 κι άλλη φορά δεν θα ξανάρθω πια
 ας έχει άλλος τα όμορφα τα μάτια σου
 να τα κοιτάζει δεύτερη φορά

 Ποιος καρδιά μου ξέρει
 μια στιγμή αρκεί για να χαθείς, ξανά
 και μεσ' τον κόσμο, πάλι θα σταθείς

 Τις χαρές που έζησα μαζί σου
 σαν φωτιές τώρα τις μετρώ
 κι αν ποτέ θα 'ρθουν στην θύμησή σου
 ασ' τες να καούν στον ουρανό

 Ποιος καρδιά μου ξέρει
 μια στιγμή αρκεί για να χαθείς, ξανά
 και μεσ' τον κόσμο, πάλι θα σταθείς"

Κ.Βήτα-Ποιος καρδιά μου ξέρει

a tribute to greek weird wave #4 (mini)

-Στην Ικαρια χανεις την αισθηση του χρονου!
Να φανταστεις κανενας δε φοραει ρολοι,εντυπωσιακο?
-Και στο Βιλαμπαχο ακομα τριβουν.Στη Βιλαριμπα ομως?
-Ωωω αμαν πια!Σε βαρεθηκα!Ξερεις κατι?Πρεπει να σταματησεις να σαι τοσο κυνικος...
-(ουφ)...Πρεπει...

ατιτλο #10

   Εκεινο το πρωινο σε αυτο το αδειο σπιτι ηταν η πρωτη κι η τελευταια φορα

που ειδε το πραγματικο της προσωπο.Υστερα επικρατησε μια παυση που δεν

εχει ληξει ακομα.Την ονειρευοταν λοιπον καθε βραδυ μεσα στο σκοταδι να 

ξεπηδα απο την ελαιογραφια που ηταν κρεμασμενη στον τοιχο.Ερχοταν κοντα

και του γιατρευε καθε πληγη που του ειχε αφησει αυτος ο κοσμος.Και οσα δεν 

μπορουσε να καταλαβει τοσο καιρο επαιρναν πια σαρκα και οστα και γιγαντωναν

τη μικρη του ψυχη.

δις.τοκια #2

"Στο καντράν του ραδιοφώνου μου με περιμένουν όλες οι πόλεις που ονειρεύτηκα...Βαγδάτη,Πράγα,
Νέα Ορλεάνη...Στέλνουν τους ήχους τους μέσα απο μεσαία κύματα και σύννεφα παρασίτων.Είναι απο κείνα τα παλιά ραδιόφωνα τότε που όλα τα ταξίδια έξω από την πόλη ήταν πολύ μακρινά έως και αδύνατα,τότε λοιπόν με μια κίνηση της βελόνας βρισκόσουν απ' την Αθήνα στη Βαγδάτη και με μια πιο απαλή κίνηση απ' τη Βαγδάτη στη Ταγγέρη. Ίσως σε κάποιο μέρος του κόσμου,σε κάποιο άλλο καντράν,κάποιος ακούει μέσα απ'τα παράσιτα την Αθήνα...μια τόσο μακρινή πόλη γι'αυτόν,όσο μακρινή και για μένα..."

Νίκος-Φτηνά Τσιγάρα (2000)/σκηνοθεσία:Ρένος Χαραλαμπίδης