Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

μιλησε μου για τον ηλιο,για ασυλληπτες ταχυτητες

οι μερες κυλουν τοσο γρηγορα
οπως οι βαλιτσες
στους ιμαντες των αεροδρομιων
και ενω καταβαθος θα επρεπε
να ειμαι χαρουμενος για το μεγαλο ταξιδι
που ετοιμαζομαι να ξεκινησω
καθε μου σκεψη πεταει πανω απο σενα
ισως πολυ μακρια απο δω
σε ενα διαφορετικο κοσμο
να υπαρχει μια ακομη ευκαρια
για να φτασω λιγο πιο κοντα σου

οι μερες κυλουν τοσο γρηγορα
οπως οι εικονες που βλεπεις
απο το τζαμι του αυτοκινητο που τρεχει
νομιζω πως καθε πολεμος ειναι ανισος
οταν δεν ξερεις γιατι και ποιον πολεμας
μαλλον ειναι η ελειψη των χρωματων
που δημιουργει αυτη την αισθηση
σε μενα μα και σε ενα σκυλι
που ψαχνει λιγη θαλπωρη
καθως περιφερεται ασκοπα
στις μεγαλες λεωφορους

οι μερες κυλουν τοσο γρηγορα
οπως το ρευμα διαρεεται
μεσα σε καθε κλειστο κυκλωμα
μια καλη ιδεα
μια εμπνευση
ειναι αραγε ικανη να με σωσει?
και υστερα ολα εκεινα
τα χαστουκια που δεχτηκα
για να καταλαβω τι παει να πει ζωη
δεν μου αφησαν παρα μονο
δαχτυλιες στο προσωπο.